Przekopując ogród lub ziemię w tunelu foliowym i gdy napotykasz na licznie występujące dżdżownice to powinieneś mieć uzasadnio­ne powody do zadowolenia. Oznacza to bowiem, że przez cały sezon wegetacyjny, od wczesnej wiosny do późnej jesieni, wspierają Ciebie niezmordowani pomocnicy umożliwiając uzyskiwanie wysokich plonów i utrzymanie dobrej struktury i żyzności gleby.
Powszechnie wiadomo, jak bardzo ważna dla wzrostu i rozwoju roślin jest właściwa struktura gleby uprawnej. Dostateczna ilość wolnych przestrzeni zapewnia swobodne wnikanie gazów, wsiąkanie wody a także ułatwia wzrost korzeni roślin. Dżdżownice poprzez przeciskanie się przez chodniki w glebie, przez mieszanie organicznej i mineralnej części gleby oraz przez tworzenie koprolitów - ich odchody, odgrywają bardzo ważną rolę w kształtowaniu struktury gruzełkowatej gleb.
Dżdżownice powierzchniowe na ogól wykorzystują istniejące już wolne przestrzenie i rzadko drążą nowe chodniki. Poruszają się najczęściej poziomo, schodzą głębiej jedynie w przypadku niesprzyjających warunków. Odmiennie zachowują się gatunki glebożerne. Drążą one długie korytarze, w głębi pionowe, wyżej rozgałęziające się poziomo i otwierające się na powierzchni kilkoma wyjściami. Ze względu na łatwy dostęp tlenu i dużą ilość związków mineralnych i azotu wydzielanych ze śluzem, na ściankach chodników chętnie rozwija się gęsta sieć młodych korzeni najbliższych roślin.
Dżdżownice rozdrabniając materiał organiczny i mieszając go z częścią mineralną gleby sprzyjają procesom tworzenia się próchnicy. "Próchnica" jest złożoną i nie do końca jeszcze poznaną substancją spełniającą wyjątkowo ważną rolę w procesach glebowych i rozwoju roślin.
Zatrzymuje ona wszystkie istotne dla życia roślin pierwiastki, również te wprowadzone z nawozami mineralnymi i organicznymi. Następnie stopniowo je uwalnia w miarę potrzeb roślin i innych organizmów glebowych.
Jest, więc takim swoistym filtrem chroniącym wody gruntowe i podziemne, a tym samym nasze studnie, rzeki, jeziora przed niepożądanym nadmiarem wielu pierwiastków i związków chemicznych. Łatwo zauważyć, że w żyznych sadach i ogrodach licznie zasiedlonych przez dżdżownice, cała ubiegłoroczna ściółka i inne łatwo rozkładalne szczątki roślinne znikają całkowicie późną wiosną następnego roku.
Jest to oczywisty efekt działania dżdżownic i drobnoustrojów glebowych.
Jak zbadano, rosówka zjada dziennie 27 mg resztek roślinnych na 1 g ciężaru ciała. Oznacza to, że całkowity roczny opad listowia w sadach lub żyznych lasach (ok. 2-3 t/ha), także odpady roślinne w gospodarstwach ogrodniczych przechodzi przez przewód pokarmowy tych zwierząt w ciągu 3-4 miesięcy.                                         
W obecności dżdżownic szczątki roślinne rozkładają się 2-3 razy szybciej!
W jelicie dżdżownic wzrasta intensywność działania specyficznych grup drobnoustrojów, które doprowadzają do wytworzenia znacznych ilości kwasów fulowych i huminowych - głównych składników próchnicy. Ocenia się, że ilość związków próchnicznych wzrasta po przejściu przez przewód pokarmowy o 150%, a uwolnione z resztek roślinnych pierwiastki przeprowadzane są praktycznie bez strat w związki próchnicowe.
W odchodach dżdżownic wzrasta również koncentracja wielu istotnych dla wzrostu roślin pierwiastków w postaci łatwo przyswajalnej!
Spora część znajdującego się w glebie fosforu i innych składników odżywczych jest w formie niedostępnej dla roślin. Dżdżownice umożliwiają im wykorzystanie tych zasobów.
W koprolitach jest ponad 3-krotnie więcej fosforu i potasu w porównaniu do górnej warstwy gleby!
Niewiele mniejszą koncentrację osiąga magnez i wapń. Ten ostatni pochodzi w znacznej części z wydzielin gruczołów wapiennych przewodu pokarmowego i wyraźnie wpływa na zwiększenie pH odchodów.
Wielu miłośników kwiatów zbiera te drobne gruzełki i z powodzeniem stosuje je jako nawóz dla roślin doniczkowych!
Należy sobie wyraźnie uświadomić, że to swoiste nawożenie, dżdżownice prowadzą w sposób ciągły, od wiosny do późnej jesieni. Dostarczają małymi dawkami porcje łatwo przyswajalnych pierwiastków bez obawy przedawkowania lub strat powodowanych wypłukiwaniem. Biorąc pod uwagę ilość zjadanych resztek, produkcję wydalin i ciężar obumierających dżdżownic oceniono, że w ciągu roku ok.100 kg/ha azotu przechodzi przez te zwierzęta i trafia do gleby.
Wobec opisanych wcześniej korzystnych przemian powodowanych przez dżdżownice w glebach, oczywistym jest, że wymiernym tego skutkiem będzie wysokość i jakość plonów roślin.
Porównując wielkość produkcji roślinnej w wazonach bez, i z dużą obsadą dżdżownic uzyskano 287% wzrost plonów traw, 111% pszenicy i 877% koniczyny.
Nieznacznie niższe wartości uzyskano dla prosa, soi i grochu. W warunkach terenowych, na polu lub w ogrodzie różnice były mniejsze i wynosiły 70-80%. Podobnie stwierdzano większy przyrost drzew w obecności dżdżownic.
Stosowano również ekstrakty z martwych dżdżownic a także z ich odchodów.
Uzyskano wyraźny wzrost plonów i tempa wydłużania się korzeni wielu gatunków roślin.
Wskazuje to na obecność substancji wzrostowych o działaniu podobnym do hormonów.
Dżdżownice mogą pośrednio wpłynąć na obniżenie zawartości toksycznych metali ciężkich w glebie i w plonach roślin!
Jest to bardzo ważne na obszarach uprawnych w granicach wielkich miast i w pobliżu ruchliwych szlaków komunikacyjnych. Zwierzęta te mają właściwość wychwytywania z pokarmu i gromadzenia w tkankach ołowiu, kadmu, cynku, rtęci. Wbudowując je w swoje ciało zmniejszają stężenie trucizn w glebie, a więc możliwość pobrania ich przez korzenie roślin. Gdy zamierają trucizny wracają do gleby, ale tylko na krótko, bo trafiają bowiem do następnych dżdżownic. Dżdżownice hodowane na obornikach z terenów o małej infrastrukturze i znikomym przemyśle oczyszczają pożywkę z ewentualnych zanieczyszczeń pozostawiając odchody czyste i niezmiernie przydatne w hodowli roślin.
Taka jest, więc prawda o produktach firmy Host International, bezpiecznych dla środowiska, bezpiecznych dla ludzi i zwierząt, zastosowane doglebowo zasilają rośliny z jednoczesnym odnawianiem życia biologicznego wokół nich. To oznacza także wokół nas ludzi.